"ใจหายไปเลย หายไปในอากาศ ลอยไปกับสายลมไปสู่ความเหงา"
ชั้นคงคิดถึงบ้านดาวรุ่งที่ใช้ชีวิตอยู่มาร่วมสองเดือน
แม้ตลอดเวลาจะคอยบ่นว่าน่าเบื่ออย่างนั้น ไม่ดีอย่างนี้
แต่พอถึงวันที่จะออกจากบ้านไปกลับรู้สึกแปลก ๆ เหงา ๆ เหมือนชีวิตจะขาดอะไรไปอีกซักอย่าง
เจ้าลิง 16 ตัวที่ได้รู้จัก ได้คอยดูแล(แม้จะไม่ดีเท่าไหร่) ดูบ้าง ด่าบ้าง เอาใจบ้าง ตามประสา
ยังไงก็รู้สึกผูกพันกับพวกแกนะ ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกนานแค่ไหนจะได้กลับมารวมตัวกันอีก
ชั้นคงได้แต่หวังว่าพวกแกทั้งหลายคงจะไม่ลืมชั้นกะโป้นะ
เฮ้อ ต่อไปชั้นคงเหงาน่าดู แล้วตอนกลางวันชั้นไปนั่งเฝ้าใคร
แล้วตอนเที่ยงคืนตีหนึ่งจะต้องทำอะไร แล้วตอนเช้าล่ะจะรีบตื่นมาดูใคร
บรรยากาศแบบนั้น ความรู้สึกง่วง ๆ แบบนั้น ความรู้สึกน่าเยื่อแบบนั้น คงไม่มีอีกแล้ว
คิดถึงนะ คิดถึงพวกแกนะลิง 16 ตัว โดยเฉพาะไอ้ 6 ตัวสุดท้าย
ชั้นคงคิดถึงแกมากเป็นพิเศษนะ แกลืมชั้นให้มันรู้ไปโว้ยยยย
สุดท้าย!!! ทุกอย่างคงเหลือแค่ความประทับใจ
ที่อยู่ในความทรงจำของชั้นตลอดไป...รักพวกแกหวะ T-T
