โคตรตื่นเต้นเลย แมร่งงง ไปสุราฎร์ฯครั้งเดียวเจออะไรครั้งแรกในชีวิตเยอะมาก
อย่างแรกก็ได้ทำงานที่ต่างจังหวัดครั้งแรกเลย อย่างที่สองได้มาที่สุราษฎร์ฯครั้งแรก
และอย่างที่สามนี่แหละที่อยากทำมานานคือได้นั่งเครื่องครั้งแรก
แต่ทุกท่านครับ ความสวยงามไม่มีในโลกของความจริง มีเพียงในฝันเท่านั้น
เดียงสาอย่างเราไม่รู้หรอกว่า Dimond Plaza Hotel จะเป็นโรงแรมที่ค่อยข้างเล็กจนแทบจะน่ากลัว
ไม่รู้หรอกว่าเครื่องบินลำใหญ่ ๆ ของแอร์เอเชีย ข้างในเล็กเหมือนเบาะรถทัวร์
หรือจะเทียบเท่ารถเมล์ก็ว่าได้ แต่เอาเหอะ ได้ขึ้นเครื่องมาดีกว่านั่งรถตู้มาฟระ
มาถึงก็ทำงานก่อน แต่กองทัพต้องเดินด้วยท้อง เลยต้องไปกินข้าวก่อน
ส่วนร้านที่ได้รับเลือกให้ลองกินก็ชื่อร้านไรหว่า ซุ้มตำลึงทองมั้ง อยู่ตรงข้ามเกาะลำพูนง่ะ
อาหารก็พื้นบ้านนะ แต่รสชาไม่ธรรมดา รู้สึกว่าน้ำพริกกะปิที่นี้จะสีน่ากินกว่าบ้านเรา
น้ำพริกมะขามก็อร่อยดี และที่ชอบมาก็ผัดเผ็ดปลาดุกทะเล หร่อยมั่ก ๆ
กินกลางวันเสร็จฝนก็เทลงมายังกะฟ้ารั่ว....หลังจากนั้นก็ออกตระเวนไปโรงเรียนต่าง ๆ
โอ๊ยย...สนุกดีชอบ ๆ เจอเด็กเยอะเด้..อิอิ ทั้งอาชีวะ เทคนิค
หลังจากนั้นพลาดไม่ได้ตามคำเชิญของเจ้าถิ่นอย่าง "ออม" ว่าให้ไปแวะเวียนแถวตลาดศาลเจ้า
แต่แหมมมม มาทำงานทั้งทีเดินไปมือเปล่าได้ไง เราก็เลยเอาใบปลิวติดมือไปประมาณสองร้อยใบ
เดินแจกกันทั่วตลาด ยิ้มไปยื่นไป สนุกดีมีแต่คนมอง อิอิ
นอกจากนี้ก็ต้องพูดด้วยว่า "น้องน่ารักนะต้องไปสมัครด้วย" "อย่าลืมไปชมคอนเสิร์ตนะคะวันเสาร์นี้"
จนของฝนแจกหมดคนแระเลยนะเนี่ย เก่งโคตรรรร
พี่ ๆ ที่ไปด้วยบอกไอ้ฝนนี่น่ารักเนอะ พูดเก่งดี (หลอกชมเพื่อให้เราแจก รู้น่า...)
อะนะ แต่ทำไงได้ลงเรือลำเดียวกันแล้วช่วยเต็มที่คร้าบบบ
สำหรับสุดท้ายของวันไม่มีไรมากก็กินอย่างเดียวคร้าบบบบ อิ่มมากมาย
มีรูปของกินที่กินเหลือให้ดูด้วยนะ เด๋วเอามาลงให้ดูประมาณอีกเจ็ดถุงน่ะที่ยังไม่ได้กิน
สุด ๆ เหมือนจะสบายเลยง่ะทำงาน แต่วันหลัง ๆ คงเหนื่อยยยยย
วันนี้แค่นี้ก่อนเด๋วมาเล่าใหม่
นี่รายงานสด มาจากที่นั่นเลยรึเปล่าเนี่ย 
